Przejdź do głównej zawartości

Posty

Raz wiedźmie śmierć

To jest recenzja drugiej części Kronik Żelaznego Druida . Recenzja pierwszego tomu tutaj . Atticus O'Sullivan, 2100-letni druid, wypełnił swoje zadanie. Liczne potyczki z bogami panteonu celtyckiego nieźle dały mu w kość, ale to wcale nie koniec problemów. Po wyczynie, którego dokonał, zgłasza się do niego mnóstwo innych bogów, którzy chcą, by Atticus załatwił dla nich pewne niewygodne sprawy. Na potencjalną ofiarę szczególnie upodobali sobie islandzkiego boga piorunów Thora, ale druid wcale nie ma zamiaru dolewać oliwy do ognia. Tymczasem coś innego staje mu na przeszkodzie. I nie jest to bynajmniej jedna przeszkoda. Podobnie jak w Na psa urok Kevin Hearne wypełnia swą powieść mnóstwem akcji. Nie ma chwili wytchnienia pomiędzy kolejnymi wydarzeniami, których dzięki wielowątkowości jest ogrom. Atticus będzie musiał się zmierzyć z demonami pozostałymi po ostatniej bitwie, wywołującymi seksualne szaleństwo bachantkami z Las Vegas oraz śmiertelnie niebezpiecznym kręgiem nie...

Nowicjuszka

To jest recenzja księgi drugiej Trylogii Czarnego Maga . Recenzja pierwszego tomu tutaj . W Nowicjuszce Trudi Canavan serwuje nam szereg dalszych przygód Sonei i magów z Gildii. Pierwsza część mile mnie zaskoczyła, a jak wygląda sprawa z drugim tomem? Sonea rozpoczyna naukę w Gildii Magów. Nie jest jej łatwo, z powodu innych nowicjuszy, którzy nie akceptują pochodzenia dziewczyny. Życie w slumsach jej nie rozpieszczało, ale teraz Sonea wcale nie czuje się lepiej. Ponadto musi skrywać tajemnicę dotyczącą Wielkiego Mistrza, a kolejne wydarzenia doprowadzą ją do bezwzględnego impasu. Oprócz historii Sonei, wiele rozdziałów poświęcono podróży Dannyla po okolicznych krainach. Na polecenie Administratora podąża on śladami dawno odbytej podróży Wielkiego Mistrza Akarrina. Jest to jedyny sposób, by dowiedzieć się, skąd Akkarin czerpie tak niezwykłą moc i w razie potrzeby zapobiec niebezpieczeństwu. W Nowicjuszce pojawia się więc więcej wątków, a cała powieść jest bardziej...

Faza druga: Głód

To jest recenzja drugiej części serii GONE: Zniknęli . Recenzja pierwszego tomu tutaj . Od wydarzeń z pierwszej części minęły już trzy miesiące. W ETAP-ie wciąż rządzi Sam, w czym pomaga mu Astrid. Chłopak jest wyczerpany ciągłymi problemami, z którymi przychodzą do niego dzieci całego Perdido Beach. Niektóre z nich wciąż nie mogą przyzwyczaić się do nowego świata bez dorosłych. Inne z kolei korzystają z sytuacji, co nie prowadzi do niczego dobrego. Ponadto w miasteczku zaczyna brakować jedzenia, pojawia się głód. Sam nie ma łatwego życia. O wszystko musi się zatroszczyć, jednocześnie będąc obwinianym o każdy kłopot. Do tego dochodzi jeszcze konflikt z Cainem i dzieciakami z Akademii Coates... Sporo problemów pojawia się więc przed bohaterami drugiego tomu serii GONE , a i wymienione powyżej to jedynie mały ułamek całości. Każda postać przeżywa wszystko właściwie zupełnie inaczej, każda ma swoje własne troski. Pod tym względem powieść jest bardzo rozbudowana, co sprawia, że ...

Czystopis

Nie tak dawno temu zetknąłem się z twórczością Siergieja Łukjanienki. Pierwsze spotkanie - Brudnopis - było na tyle udane, że z przyjemnością sięgnąłem po kontynuację. Czystopis to dalszy ciąg niezwykłej historii Kiryła, młodego moskwianina. Nie chcę zdradzać fabuły pierwszej części, jednak co nieco wypadałoby napisać. W Czystopisie mamy do czynienia ze światami alternatywnymi. Światami tymi zdaje się rządzić jedna, nadrzędna Ziemia-jeden. Wśród wtajemniczonych mieszkańców światów rozsiewa się ziarno buntu. Kirył, który jeszcze niedawno wiódł proste życie, pracując w firmie komputerowej, teraz postanawia zmienić panującą rzeczywistość i wyzwolić ojczystą Ziemię spod władzy Arkanu... Jak się okazuje, nie wszystko jest takie, jak się na początku wydawało. Autor serwuje nam wiele kolejnych zaskakujących momentów. W jednej chwili zmienić się może postrzeganie całej sytuacji. Główny bohater spotyka na swojej drodze wielu bohaterów, którzy wyjaśnią mu kolejne zawiłości losu tzw...

Trzynasta noc

W literaturze zdarzają się przypadki kontynuowania powieści przez innych pisarzy. Podejmują oni się trudnego zadania, muszą bowiem sprostać oczekiwaniom czytelników i oddać styl poprzednich powieści. Alan Gordon postanowił poczynić taki krok, ale wielkim zaskoczeniem może być fakt, że napisał on kontynuację dzieła... Szekspira. Trzynasta noc to jakoby sequel Wieczoru Trzech Króli (ang. Twelfth Night - dwunasta noc). Czy nie był to zbyt odważny krok? Głównym bohaterem Trzynastej nocy jest błazen Feste, drugoplanowy bohater sztuki angielskiego dramatopisarza. Feste, a tak naprawdę Teofil, jest członkiem tajnego stowarzyszenia, zwanego gildią błaznów. Organizacja ta ma niemałe wpływy na politykę całej Europy. Wysyłając swoich agentów-błaznów, po kryjomu osiągają zamierzone cele. Kto by pomyślał, że zwykły kuglarz może być szpiegiem? Tym bardziej jeśli reprezentuje bardzo przyzwoite umiejętności, którymi każdy członek gildii błaznów musi się odznaczać. Akcja powieści toczy s...

Seria niefortunnych zdarzeń

U nas zawsze cicho, sza! Dziś chciałbym przedstawić Wam jedną z moich ulubionych serii książek. Wypełniła ona kawał mojego dzieciństwa i do dziś mam do niej sentyment. Uwielbiam ją nie mniej niż te dobrych parę lat temu... Mowa oczywiście o Serii niefortunnych zdarzeń , autorem której jest Lemony Snicket (właściwie Daniel Handler). Po ostatnim akapicie myślę sobie, że wyszła mi z tej recenzji bardziej dziwna, osobista opinia, ale chyba inaczej nie mogę się odnieść do powieści, które tak wiele dla mnie znaczą. Seria niefortunnych zdarzeń ciągnie się przez trzynaście tomów i stanowi przytłaczający zbiór nieszczęść, które przytrafiły się sierotom Baudelaire. Fatum spadło na nich pewnego pochmurnego dnia na plaży. Oto pojawił się przed nimi pan Poe, bankier zajmujący się finansami rodziny Baudelaire'ów oznajmiając im o pożarze domu i śmierci rodziców. Wioletka, Klaus i Słoneczko zostają przekazani pod opiekę dalekiego krewnego, hrabiego Olafa. Wkrótce ich życie zamienia si...

Ostatnia spowiedź - Tom I

Powieść Niny Reichter narobiła ostatnio sporo szumu. Reklamowana jako hit Internetu szybko stała się przebojem czytelniczym. Osobiście miałem pewne obawy przed tą lekturą, a to z tego powodu, jakoby Ostatnia spowiedź przed książkowym wydaniem publikowana była przez autorkę na blogu i opowiadała o ubóstwianym przez nastolatki niemieckim zespole. Wciąż jednak pojawiały się kolejne głosy zachwalające Ostatnią spowiedź , postanowiłem więc odrzucić uprzedzenia na bok i sprawdzić fenomen debiutu Niny Reichter. Pierwszy tom Ostatniej spowiedzi rozpoczyna się zwykłym spotkaniem dwójki młodych osób. Jedną z nich jest Bradin Rothfeld, wokalista popularnego w całej Europie zespołu, drugą zaś Amerykanka Ally Hanningan, która zdaje się nie rozpoznawać gwiazdy. Niepozorna rozmowa przemienia się w całonocne pogaduchy na lotnisku, a gdy nastaje czas rozstania, Ally daje Bradinowi ultimatum. Jeśli nie odezwie się do niej w ciągu tygodnia, już nigdy nie nawiążą kontaktu. Ally nie wie jednak, ja...